ناگهانیّات ۱

ناگهانیّات 

در واقع مبدأ دوست داشتن وطن آدمی است

آدم ها به وطن خویش باز میگردند 

ولی من دیدم که تو برای همیشه وطنت را ترک کردی!

طعم نه گفتن های تو را دوست دارم

ولی یک چیز این وسط می‌ماند 

و روز به روز بیشتر به آن اعتقاد پیدا میکنم،

آن هم این:

تو مپندار که از عشق تو دل برگیرم

یا به جای تو کسی جویم و در بر گیرم

بعد صد سال اگر بر سر خاکم گذری

پاره سازم کفن و زندگی از سر گیرم

عطر خنده های آدمی در وطنش فرق میکند

فقط کافی است تا پایت به آنجا باز شود یا چشمت به  او بیفتد یا در هوایش نفس بکشی خواهی دید که تمام گله و شکایاتت فراموش خواهدشد 

تعلق چیزی عجیبی است

بیچاره آدمی که تعلق پیدا کند

مثلا بیچاره عاشقی که به معشوقش تعلق پیدا کند!

بعد از آن بدون معشوقش کجا برود که حس نکند پوچ است؟

گاهی آدم وطنش را ترک میکند

ولی هنوز به آن خاک تعلق دارد

وای به روزی که وطنِ کسی او را ترک کند!وطن کسی را ترک کند

،

سفر ۳ قسمتی ناگهانیّات